Με αυτή την ανάρτηση θέλουμε να προσφέρουμε στους αναγνώστες μας λίγα βιογραφικά στοιχεία και λίγες σκέψεις για τον αείμνηστο καθηγητή μας Νικόλαο Μ. Παπαδόπουλο. Οι σύντομες βιογραφικές αναφορές προέρχονται από το  κείμενο της Καθηγήτριας Βελουδίας Σιδέρη-Παπαδοπούλου, όπως αυτό δημοσιεύθηκε στον ΛΘʹ τόμο της Επετηρίδας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, το 2004. Το κείμενο μας απέστειλε, ανταποκρινόμενος σε σχετική παράκληση, ο Επ. Καθηγητής κ. Κωνσταντίνος Μπελέζος.

 ΦΩΤΟ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Στις 13 Δεκεμβρίου 2012 εξεδήμησε πλήρης ημερών και έργων ο Ομότιμος καθ. της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Νικόλαος Μ. Παπαδόπουλος.

Ο μεταστάς γεννήθηκε το 1933 στον Άγιο Βασίλειο Κορινθίας, όπου ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές. Άνάμεσα στα έτη 1952-1956 φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ το έτος 1960 έφυγε στο Μόναχο της Γερμανίας για θεολογικές σπουδές στην Παλαιά Διαθήκη και στην Εβραϊκή Γλώσσα. Ταυτόχρονα παρακολούθησε μαθήματα άλλων ανατολικών γλωσσών (αραβικών και ακκαδικών) και πολιτισμών στην εκεί Φιλοσοφική Σχολή.

Μετά την επάνοδό του στην Ελλάδα, το 1963, διορίσθηκε στην Μέση Εκπαίδευση και το 1966 αναγορεύθηκε διδάκτορας κατόπιν υποβολής της διδακτορικής του διατριβής με θέμα «Ο θάνατος και αι μεταθανάτιοι παραστάσεις κατά τα ιστορικά βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης μέχρι της βαβυλωνίου αιχμαλωσίας».

Το ίδιο έτος, μετά από πρόταση του Βασιλείου Βέλλα, προσελήφθη ως επιστημονικός βοηθός στην έδρα της «Εισαγωγής στην Παλαιά Διαθήκη και της Ερμηνείας εκ των Οʹ». Η ανέλιξή του στις καθηγητικές βαθμίδες της Θεολογικής Σχολής ολοκληρώθηκε το 1983 με την εκλογή του ως τακτικού καθηγητή της Σχολής.

Παράλληλα με τα καθήκοντά του στην Θεολογική Σχολή προσέφερε τις υπηρεσίες του σε άλλες Σχολές (διακονισσών, Ριζάρειο, Ανωτέρα Εκκλησιαστική) και στη Θεολογική Σχολή του Λιβάνου.

Έλαβε μέρος σε πολλά συνέδρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, έγραψε πλήθος βιβλίων και επιστημονικών άρθρων, τα οποία προώθησαν την επιστήμη της Παλαιάς Διαθήκης.

Λάτρης της Εβραϊκής Γλώσσας και υπέρμαχος της διδασκαλίας της στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο προσέφερε στοιχεία από τη γραμματική και τη σύνταξή της με αγάπη και πάθος, χωρίς όμως να είναι αυστηρός στις εξετάσεις απέναντι στους φοιτητές του.

Ήταν από τους καθηγητές που έπεμενε στη συγγραφή φροντιστηριακών εργασιών, προσφέροντάς μας πολύτιμη εμπειρία στα πρώτα ερευνητικά – επιστημονικά μας βήματα. Μέσα από αυτές τις εργασίες γνωρίσαμε βασικά στοιχεία της βιβλιογραφίας και ήλθαμε σε επαφή με το βιβλικό κείμενο, αλλά και με θέματα εισαγωγής στην Παλαιά Διαθήκη, βιβλικής αρχαιολογίας και πολιτισμού της ανατολικής Μεσογείου.

Πάντοτε προσηνής, ανταποκρινόμενος σε πλήθος αιτημάτων φοιτητών, ώστε να τους εξυπηρετήσει δεχόμενος αναβολές εξετάσεων και θεραπεύοντας τυχόν ελλειπή προετοιμασία, προσπαθώντας με αγάπη να εντοπίσει ελαφρυντικά ώστε να τους προσφέρει βαθμό προαγωγής, όταν διαπίστωνε ότι δυσκολεύονταν στην εκμάθηση της Εβραϊκής Γλώσσας, χωρίς, όμως, να «χαρίζεται» στους αμελείς και αδιάφορους.

Πάντοτε ευγενής, πρόθυμος και αγαπητός, όπως ταιριάζει σε έναν δάσκαλο.

Ας είναι η μνήμη του αιώνια και ας αναπαυθεί από τους πολλούς κόπους και το μόχθο που κατέβαλε για την καλλιέργεια και την προαγωγή των βιβλικών σπουδών στην πατρίδα μας.

Advertisements