Με πολλή χαρά δημοσιεύουμε τον πανηγυρικό της 28ης Οκτωβρίου, ο οποίος εκφωνήθηκε από το Διευθυντή του 1ου Γυμνασίου Κω κ. Δημήτρη Βλάχο.

Από τη θέση αυτή θέλουμε να ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα τον ομιλητή, ο οποίος, μετά από σχετικό αίτημα, μας απέστειλε το κείμενο.

Πανοσιολογιότατε

Κύριε εκπρόσωπε της Κυβέρνησης

Σεβαστές Πολιτικές και Στρατιωτικές αρχές του Νησιού μας

 

       Η 28η Οκτωβρίου είναι ένα από τα νήματα που συνδέουν το παρόν με το παρελθόν, το «είναι» με το «γίγνεσθαι», και σηματοδοτεί τη συνείδηση της ιστορικής μας παρουσίας. Είναι λοιπόν σαφής η απαίτηση να τιμήσουμε τη μέρα αυτή τις γενιές εκείνες που αποδεικνύονται ισάξιες των προγόνων μας και κατέχουν ισότιμη μ’ αυτούς θέση.

      Ιδιαίτερα σήμερα, που η  Χώρα μας έχει να αντιμετωπίσει πολιτικές και οικονομικές δυνάμεις συμφερόντων και ανταγωνισμού, που οι θεσμοί αποδυναμώνονται και οι αξίες φθείρονται, σήμερα που οι καιροσκόποι, οι δημαγωγοί και οι έμποροι ιδεών και εθνικών ταυτοτήτων λυμαίνονται την ψυχή των λαών στο όνομα της ελευθερίας και της δημοκρατίας, την ώρα που η πατρίδα μας μετέρχεται δύσκολο αγώνα για την κατοχύρωση και διασφάλιση των εθνικών μας δικαίων και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, καλό είναι να σκεφτούμε πως τη μέρα αυτή δεν γίνεται συμβατικά μια γιορτή, που μπορούμε αβασάνιστα να προσπεράσουμε, αλλά είναι εσωτερική επιταγή να σεβαστούμε τουλάχιστον ό,τι είναι εκείνο που συγκρατεί και συγκροτεί ακόμα την κοινωνία, με σύμβολα τις αξίες και τις ιδέες, όπως αυτές παραδόθηκαν και συντηρήθηκαν στους αιώνες. Οι ηθικοί ορίζοντες της ιστορίας μας είναι η πηγή πανάρχαιων συμβόλων για την καταξίωση του δικαίου, την παγίωση της ειρήνης και την προαγωγή του πολιτισμού.

       Οφείλουμε λοιπόν να βιώνουμε  στην καθημερινότητα τη σημασία τους και να φέρουμε στη σκέψη μας ό,τι υψηλό και ωραίο έδωσε το παρελθόν στη διαδρομή του εθνικού μας βίου. Αξίζει επομένως να ταξιδέψουμε μέσα στο χρόνο και να παρακολουθήσουμε τη «γενιά του  40»  και τα φοβερά εκείνα γεγονότα που δίκαια την κατατάσσουν στις δημιουργικές γενιές της ιστορίας μας.

       Με τα χαράματα της 28ης Οκτωβρίου του 1940, που επιδόθηκε το Ιταλικό τελεσίγραφο, γεμάτο δολιότητες, σκηνοθετημένες κατηγορίες και αξιώσεις για εδαφικές διαρρυθμίσεις, δεν διαφεύγει από κανένα ότι οι ηθικοί ορίζοντες της ιστορίας μας πλατύνανε απροσμέτρητα, όχι για μας μονάχα, αλλά και για όλους τους λαούς της γης.

      Η Ελλάδα γίνεται άξονας μιας φωτεινής, καθολικής δικαιοσύνης, άξια του γνήσιου πνεύματος σ’ ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Το γιγαντιαίο υποσυνείδητο ολόκληρου του Ελληνικού λαού, συσσωρευμένο μυστικά από αιώνες κι αιώνες, περίμενε να φωτίσει την κολοσσιαία ευθύνη, που αναλάμβανε απέναντι στην ιστορία. Την ώρα αυτή η αιχμή απ’ τις λόγχες του Έλληνα στρατιώτη, χαράζει τα ψυχικά και ηθικά τρόπαιά μας. Τότε αντιλαμβανόμαστε καθαρά την απροσμέτρητη ευθύνη όλων μας απέναντι σ’ αυτούς, απ’ τους οποίους εξαρτούμε την ηθική μας ύπαρξη.

Ο Ελληνικός λαός αντιμετώπισε το Μεγάλο κίνδυνο και τον άνισο αγώνα, χωρίς να σκεφτεί, να ταλαντευτεί να κάμει εκλογή. Μόνο είπε: «έτσι πρέπει» και τράβηξε μπρός.

Ο νυχτερινός υβριστής, εκπρόσωπος της φασιστικής αυτοκρατορίας εζήτησε να του παραδώσουμε την Ελευθερία μας. Το αποφασιστικό ΟΧΙ που είπε ο Ελληνικός λαός στους Ιταλούς φασίστες εισβολείς, ο ηρωικός αγώνας στρατού και λαού στα βουνά πρώτα της Ελλάδας και της Αλβανίας, η νικηφόρα απόκρουση της Ιταλικής επίθεσης και το διώξιμο των επιδρομέων έξω από τα Ελληνικά εδάφη, η αντίσταση ύστερα στη Γερμανική εισβολή και η γενναία αντιμετώπιση της γιγαντιαίας χιτλερικής αερομαχίας, που υπήρξε ουσιαστικά η μάχη της Κρήτης, αποτελούν μεγάλους και ιστορικούς εθνικούς τίτλους τιμής και δόξας. Χάρη σ’ αυτόν τον τιτάνιο αγώνα που κράτησε πάνω από 7 μήνες μπόρεσε ο Ελληνικός λαός να διατηρήσει το ψυχικό σθένος του, να αντλήσει καινούργιες δυνάμεις από τη συμφορά της κατοχής και να αντιμετωπίσει τον πάνοπλο κατακτητή, άτρομος κι ανυπότακτος ως την απελευθέρωση.

Γιατί ένοιωθε στρατευμένος σ’ ένα εθνικό αγώνα. Αλλά συνάμα, ο πολυαίμακτος και πολύτροπος αυτός αγώνας, όσο κι αν έγινε για εθνικούς σκοπούς κι όσο κι αν εμπνεύστηκε από ένα βαθύ δημοκρατικό πάθος για την ελευθερία της Ελλάδας και την ελεύθερη ανάπτυξη του λαού της, ήταν συνάμα μια μεγάλη συνεισφορά στον αγώνα των φιλελεύθερων  λαών και όσων είχαν υποταχτεί στους κατακτητές και εκείνων που θα τους αντιπάλευαν. Ακατάβλητη λοιπόν δύναμη και θέληση τρέχει στο αίμα της φυλής, για να μπορέσει να επαναλάβει το θαύμα των Μηδικών και του 21.

Χαρακτηρίζει τους αγώνες της Αλβανίας, το γεγονός ότι η Ελλάδα επετέλεσε άθλο πραγματικό, όταν απέκρουε τους πολιτισμένους βαρβάρους της σύγχρονης ιστορίας, με ανεπαρκή πολεμικά μέσα, έχοντας μόνο ν’ αντιτάξει την ευψυχία των παιδιών της στα Μακεδονικά οχυρά, στα Αλβανικά βουνά, στην Κρήτη. «Τιμή σ’ εκείνους όπου στη ζωή των όρισαν να φυλάγουν Θερμοπύλες» θα πει στοχαστικά ο ποιητής.

Κι όταν αργότερα αντιστάθηκε σθεναρά στην τρομερή μηχανή της κραταιάς Γερμανίας, η Ελλάδα έδειξε ζωτικότητα, αξιοσύνη και αντοχή τέτοια, που έγινε άξια θαυμασμού από τους ισχυρούς της γης. Ήταν βέβαια ο αγώνας αυτός μια πράξη παράλογη στα μάτια ενός ορθολογιζόμενου ξένου λαού, που θ’ αναμετρούσε τις δυνάμεις. Αλλά ό,τι φαίνεται παράλογο δεν είναι αναγκαστικά και αλόγιστο, αρκεί η λογική να εμπνέεται από υψηλότερα ιδανικά, όταν κρίνει.

Τούτο δεν υπολόγισε ο βάρβαρος κι αστόχησε στις λογιστικές του πράξεις. Ο αντίπαλος είχε στηρίξει τους υπολογισμούς του μόνο στο νόμο της ύλης κι αγνόησε τον παράγοντα της ψυχής. Αλλά τέτοια μέσα, είναι ανίσχυρα να παραλύσουν ένα λαό σαν τον Ελληνικό που έβγαινε σ’ ένα πόλεμο χωρίς προσωπικό συμφέρον άλλο, παρά σαν διεκδικητής των ιδανικών του Ευρωπαϊκού πολιτισμού, που είχε καθιερώσει να σέβεται την ελευθερία του ανθρώπου. Αυτή η κατάκτηση της Ευρωπαϊκής συνείδησης και η δικαίωση της βαθύτερης αξιοπρέπειας του Έλληνα, αποτελούν και το μεγάλο κέρδος της Ελλάδας για τις θυσίες που έκανε.

Όλοι γνωρίζουμε τα ονόματα που πέρασαν στην αθανασία και που η γή τους βάφτισε με το αίμα του έθνους. Όλοι είναι ανάγκη να μνημονεύομε την Πρεμετή, την Κορυτσά, το Αργυρόκαστρο, τη Χειμάρα, το Πόγραδετς, το Ρούπελ.

Αποδίδει σαφώς η εποποιία του 40 τη «σοφή και μεγαλουργή νεότητα της Ελληνικής φυλής» λέει ο Παλαμάς. Εξηγεί καθαρά το ήθος των νέων μας και δικαιολογεί την Εθνική τους ωριμότητα. Και οι λόγοι είναι πολλοί. Δεν είναι μόνο γιατί η Ελληνική ψυχή είναι επιρρεπής στα νέα και τα θαυμαστά, αλλά κυρίως γιατί είναι ιδεολογικά ανυπότακτη και πολιτικά «αχειροήθης». Και έχει μάθει να τολμά. «τολμάν και ευλογίζεσθαι» όπως λέει ο Περικλής, «θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία» όπως αξιώνει ο Κάλβος.

        Γι’ αυτό  στρέφουμε τη σκέψη μας προς τη  λαμπρή εκείνη εθνική πράξη σε κάθε επέτειο  της 28ης  Οκτωβρίου. Κι εξετάζοντας προσεκτικά τη συμβολή των Ελλήνων στις αποφασιστικές ιστορικές στιγμές της πατρίδας μας, αποκτά σημασία τώρα να  βιώσουμε την ανάγκη  του συνεχούς αγώνα σ’ έναν άλλο πόλεμο, Οικονομικό, που δεν είναι ίσως ορατός και δεν έχει τη μορφή του πολέμου που έζησαν οι γενιές του 40. Ίσως  γι΄ αυτό και να είναι πιο επικίνδυνος.  Οφείλουμε λοιπόν να αντιμετωπίσουμε ξανά την ισχυρή Γερμανία, που θέλει να φαντάζει «Κραταιά» και θέλει να καθυποτάξει το λαό που  έδωσε το «φως του πολιτισμού» στην Ευρώπη.

72 χρόνια μετά πυκνά σύννεφα βρίσκονται πάνω από τη χώρα μας. Ζούμε τη μεγαλύτερη  οικονομική αλλά και ηθική κρίση. Από επίσημα χείλη πολιτικών μας, δηλώνεται, ότι έχει περιοριστεί η εθνική μας ανεξαρτησία. Υποδεχόμαστε την Καγκελάριο της Γερμανίας ως λυτρωτή. Καμία κουβέντα δε γίνεται για τις υποχρεώσεις της Γερμανίας προς την Ελλάδα, το κατοχικό δάνειο και τις επανορθώσεις. Η τρόικα, ρυθμίζει τις τύχες της πατρίδας μας. Ξένο και ντόπιο κεφάλαιο στοιχηματίζει υπέρ της χρεωκοπίας της πατρίδας μας και ενώ ο εργαζόμενος και συνταξιούχος γονατίζει υπό την πίεση των δυσβάσταχτων μέτρων, αυτοί κερδοσκοπούν σε βάρος τους. Την ίδια ώρα εκείνοι που αυτοαποκαλούνταν πατριώτες βγάζουν τα χρήματά τους στο εξωτερικό για να σωθούν, αδιαφορώντας για την τύχη της πατρίδας μας. Μήπως αργότερα οι ίδιοι, όταν αρχίσει να ανακάμπτει η χώρα μας, θα επιστρέψουν ως λυτρωτές, ως οι μεγάλοι επενδυτές και ίσως ως μεγάλοι ευεργέτες;  Χιλιάδες άνθρωποι αυτοκτονούν, χιλιάδες νέοι, κυρίως επιστήμονες, εγκαταλείπουν την πατρίδα μας για να προσφέρουν ως μετανάστες στην Αμερική, στην Αυστραλία, στη Γερμανία, στη Γαλλία, τις πολύτιμες υπηρεσίες τους. Την ίδια στιγμή διογκώνεται στην Ελλάδα ένα κύμα ρατσιστικό, με φασιστικά και Ναζιστικά χαρακτηριστικά, ξένο με την πολιτική κουλτούρα και την ιστορία της πατρίδας μας. Ας μην ξεχάσουμε ποτέ τις θηριωδίες του Ναζισμού στα Καλάβρυτα, στο    Δίστομο, στην Κρήτη.

   Γι’ αυτό, η αναζήτηση και η διαφύλαξη των αξιών που καλλιέργησαν οι πρόγονοί μας, ας αποτελέσουν τα «όπλα» για τη διατήρηση της Ελευθερίας και της αξιοπρέπειας των Ελλήνων.

Σας ευχαριστώ

 

Advertisements