Ετικέτες

, , , , ,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Για μία ακόμη φορά φθάσαμε μπροστά στις κάλπες. Έτοιμοι ή όχι για να αποφασίσουμε για το μέλλον της πατρίδας (κάπως αφηρημένο) και το δικό μας (πολύ περισσότερο συγκεκριμένο).

Υπάρχουν άραγε κάποια σταθερά κριτήρια που μπορούμε να αξιοποιήσουμε σε αυτή την επιλογή μας; Αναμφίβολα πολλά: ο βίος των υποψηφίων, τι θέλουμε (και όχι τι λέμε ότι θέλουμε) από αυτούς, ο σεβασμός προς τους ψηφοφόρους (σε περίπτωση που μπορούμε να τον διακρίνουμε), προς την πατρίδα, την παράδοση, τη γλώσσα, την πίστη μας, την ιστορία μας . . .

Όταν λέμε ο βίος δεν εννοούμε ότι πρέπει να γνωρίζουμε λεπτομέρειες της προσωπικής τους ζωής, αλλά ότι η γενικότερη αίσθηση που μας δίνουν είναι του έντιμου, συνετού, μετρημένου ανθρώπου που μπορείς να τον εμπιστευθείς ή όχι.

 

Όσο σκέπτομαι την επιλογή της Κυριακής στο μυαλό μου σχηματίζεται μία βιβλική εικόνα, η οποία θα έπρεπε να αποτελέσει το πρότυπο για κάθε συμπολίτη μας που επιζητεί την ψήφο του λαού για να τον εκπροσωπήσει στη Βουλή των Ελλήνων. Η εικόνα αυτή δεν είναι άλλη από του Χριστού, ο οποίος λίγο πριν σταυρωθεί, πήρε την πετσέτα και τη λεκάνη και έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του. Ανέλαβε ένα ταπεινωτικό καθήκον, το οποίο άρμοζε μόνο στους δούλους. Ήταν υποχρέωση του κάθε οικοδεσπότη μόλις έφθανε ο καλεσμένος ή ο περαστικός ξένος στο σπίτι του να του προσφέρει αυτή την αναψυχή, αυτή τη φροντίδα που τον ξεκούραζε από το δρόμο και τον καθάριζε από τη σκόνη.

Μόνο όταν προσεγγίσουμε την πολιτική και την αναρρίχηση σε διάφορα αξιώματα ως μία, αναμφίβολα, πολύ σημαντική διακονία προς τον πλησίον, τότε θα αλλάξουν τα πράγματα στον τόπο μας και θα αποκατασταθεί η χαμένη εμπιστοσύνη του λαού προς τους πολιτικούς.

 

Ο Χριστός είναι ξεκάθαρος ως προς τη σχέση μας με τις κάθε μορφής εξουσίες και τα αξιώματα: δείχνουν το δρόμο για τη θυσία, αποτελούν την ύψιστη διακονία προς το λαό και θεμελιώνονται στο ότι ο κάθε πολιτικός πρέπει να έχει πρόθεση να διακονήσει και όχι να διακονηθεί.

 

Άραγε η εικόνα του σκυμμένου Χριστού να πλένει τα πόδια των μαθητών θα ταίριαζε ή όχι στη Βουλή των καλοντυμένων και υπερήφανων εκπροσώπων μας;

Advertisements